Światła w samochodzie, to dla miłośników tuningu wdzięczne pole do popisu. Szkła reflektorów ujęte w wymyślne ramki czy oklejone "powiekami" masek, lampy pozycyjne i kierunkowskazy w kolorze soczystej trawy czy denaturatu, to wzbudza podziw widowni, ale na pewno nie policjantów. Tak jak i w dziedzinie kształtowania nadwozi i "rasowania" podwozi, tuning świateł samochodowych ma granice określone przez przepisy. Przypominamy, że samochody dopuszczone do ruchu można modyfikować/modernizować tylko tak, aby w dalszym ciągu spełniały wymagania rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia. Krótko mówiąc, niedopuszczalne są zmiany, które by wykraczały poza te warunki.

Choćby nasze zmysły artystyczne były Bóg wie jak genialne, samochód musi spełniać warunki dopuszczenia go do ruchu. W szczególności dotyczy to widoczności, jaką dysponować ma kierowca. Nie mogą mu tej widoczności ograniczać ani przyciemnione nadmiernie szyby przednie i przednie boczne, ani światła reflektorów, które by miały gorszą moc niż ta, która została założona przez konstruktorów i wynika z homologacji. Zatem takie zabiegi, jak częściowe przysłanianie szkieł reflektorów, a zwłaszcza zmiana barwy tych szkieł, czy baniek żarówek, skutkująca zmianą barwy świateł, a także ograniczeniem ich zasięgu i mocy są niedopuszczalne. Oczywiście nie można także zwiększać mocy świateł reflektorów, przez zamontowanie silniejszych żarówek.

Dawno minęła moda na doprawianie samochodom wielkich "rajdowych" halogenów i szperaczy. Skoro jednak dawno minęła, to może niebawem wróci. Reflektory dodatkowe muszą być montowane zgodnie z prawidłami wspomnianego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych pojazdów... A nawet gdyby te dodatkowe światła "przeciwmgielne" były zgodne z przepisami, inne przepisy (Prawo o ruchu drogowym) ograniczają używanie dodatkowych przednich świateł przeciwmgielnych - jedynie do warunków silnie ograniczonej widoczności, bądź bardzo krętej drogi, z oznakowaniem "droga kręta" na początku.

Zatrzymajmy się przez chwilę przy roli świateł zewnętrznych w pojeździe samochodowym. Ta rola jest dwojaka. Po pierwsze, zapalone światła mają ułatwiać dostrzeżenie pojazdu przez kierowców innych pojazdów. Przy okazji nie mogą ich oślepiać. Po drugie, mają w ciemnościach oświetlać drogę w taki sposób, by kierowca nie miał wątpliwości, jaki tor jazdy ma obrać, a także by mógł w porę dostrzec ewentualne przeszkody na jezdni i przy krawędziach drogi.

Co możemy zobaczyć w blasku prawidłowo ustawionych świateł mijania przeciętnego samochodu? Ich snopy światła powinny "bić" na odległość 40-50 metrów. Pojazd jadący z prędkością 90 km/h pokonuje w ciągu sekundy 25 metrów, zatem jeśli w światłach mijania jego kierowca zauważy jakąś nieświecącą własnym światłem, bądź nieodblaskową przeszkodę, to dojedzie do niej po dwóch sekundach. Gdyby ta przeszkoda znajdowała się na torze jazdy, prawie na pewno uderzy w nią z prędkością bliską początkowej, gdyż średnio rozważny i dysponujący przeciętnym refleksem kierowca zareaguje po mniej więcej jednej sekundzie i zacznie hamować dopiero w drugiej. Zdoła opóźnić ruch swego pojazdu do być może 70-65 km/h. Zazwyczaj im bardziej zaskoczony widokiem przeszkody kierowca, tym dłuższy czas jego reakcji. Śpiący na jezdni wioskowy pijak czy nieostrożna grupka dzieci mogą się znaleźć "na masce" w czasie niewiele dłuższym niż mgnienie oka... Szczególnie beznadziejna może być sytuacja nieodblaskowych pieszych czy rowerzystów. Na ogół popełniają oni karygodny błąd myślowy: "Skoro ja widzę jaskrawe światła zbliżającego się samochodu, (nawet z odległości kilku kilometrów gdy droga jest prosta) to znaczy, że jego kierowca też mnie widzi". To może być jednak nieprawda! To najczęściej jest naiwne i nieprawdziwe założenie.

Powtórzmy: kierowca na nieoświetlonej drodze, we własnych światłach mijania zobaczy ciemny, nieodblaskowy przedmiot, w odległości niespełna 50 metrów! Im szybciej pojedzie, tym dłuższa będzie droga reakcji; tym więcej metrów przejedzie z dotychczasową prędkością i tym mocniej uderzy...

Oczywiście reflektory o szkłach częściowo przysłoniętych "biją" gorzej. Jeśli to zauważą diagności, nie powinni wydać homologacji (teoretycznie). Także policjanci tępią nietypowe światła. Zwłaszcza rzucające się w oczy reflektory o barwie świateł odbiegającej od przyjętej w Polsce barwy "białej samochodowej". Żarówki reflektorowe koloru żółtego, do niedawna powszechnie stosowane we Francji, nie są wcale remedium na mgłę, tym bardziej nie są równie skutecznym źródłem światła jak żarówki białe. Można to powiedzieć o wszelkich barwach żarówek, które nie są białe.

Różnokolorowe klosze tylnych świateł w zasadzie także mogłyby być kwestionowane przez policjantów. Ale ich interesuje kolor nie tyle klosza, co światła. A te na szczęście , gdy rozbłyskają, są zbliżone do czerwonego bądź "żółtego samochodowego". Na koniec przypominam, że kategorycznie zabronione jest używanie świateł przednich i tylnych koloru "policyjnego" bądź o zbliżonych barwach. I jeszcze jedna uwaga, przypomnienie. Światła w samochodzie, także w tym nowoczesnym, raz po raz trzeba zbadać na stacji obsługi. Przedtem warto sprawdzić i uzupełnić powietrze w oponach.

Źródło: Tomasz Talarczyk "Moc promieni", AUTO TUNING ŚWIAT nr 10, październik 2003, str. 42