Prawidłowa praca jednostki napędowej w dużym stopniu zależy od sprawnie działającego układu chłodzenia

Temperatura, w jakiej pracuje silnik, ma bezpośrednie przełożenie na jego moc, zużycie paliwa, a także trwałość. Intensywność chłodzenia jednostki napędowej musi być zatem stale dostosowywana do warunków jazdy.

Właściciele samochodów zadbanych, w których przeglądy okresowe są przeprowadzane terminowo, z reguły nie mają problemów z układem chłodzenia. W egzemplarzach nieregularnie serwisowanych należy raz w roku sprawdzić sprawność układu chłodzenia. Pierwszym sygnałem, że działa on nieprawidłowo, jest utrzymująca się podczas jazdy wysoka temperatura cieczy chłodzącej. Drugim - zbyt częste włączanie się wentylatora. W takiej sytuacji należy skontrolować (tylko wtedy, gdy silnik jest zimny), czy poziom cieczy chłodzącej w zbiorniczku wyrównawczym jest prawidłowy. Gdy będzie za mały, trzeba uzupełnić brakującą ilość. Przy tej czynności należy pamiętać, że objętość płynu chłodniczego zwiększa się wraz ze wzrostem temperatury silnika. Jeśli wleje się go zbyt dużo do zbiorniczka, po nagrzaniu nadwyżka zostanie wyrzucona poza układ chłodzenia, niekiedy powodując jego uszkodzenie.

Nieszczelności
Najczęstszą przyczyną ubywania płynu chłodniczego jest nieszczelność układu. Nie zawsze musi być ona widoczna gołym okiem. W serwisie za pomocą urządzenia sprawdzającego szczelność można stwierdzić, czy układ chłodzenia jest nieprzenikliwy. Wycieki cieczy mogą się pojawić w różnych miejscach: w nagrzewnicy w pompie wodnej w przewodach łączących silnik z chłodnicą oraz w chłodnicy.

Usunięcie małego wycieku jest proste i tanie. Popękany przewód zostaje wymieniony, a drobne uszkodzenie ożebrowania chłodnicy zaspawane lub zlutowane. W przypadku dużych uszkodzeń mechanicznych trzeba się liczyć z poważnymi kosztami. Bardzo niebezpieczne dla chłodnicy są kamienie wyskakujące spod kół pojazdu jadącego przed nami. Między innymi dlatego niektórzy kierowcy samochodów ciężarowych i terenowych w miejscu wlotu powietrza umieszczają specjalną siatkę zabezpieczającą chłodnicę przed uszkodzeniami. Nie mniej niebezpieczne od kamieni są owady, które w okresie letnim skutecznie zatykają żeberka chłodnicy.

Niekiedy w sposób całkiem nieświadomy można doprowadzić do obniżenia wydolności układu chłodzenia. W samochodach z klimatyzacją montowane są obok siebie dwie chłodnice. Najbardziej wysunięta na zewnątrz jest chłodnica klimatyzacji, czyli skraplacz, tuż za nią znajduje się chłodnica silnika. Zdarza się, że obydwie mają jednakową wielkość, lecz nie są identyczne. Przerwy między żebrami są większe w skraplaczu. To powoduje, że brud głównie zatrzymuje się na sąsiedniej chłodnicy. Dlatego po sezonie letnim należy lekko odchylić skraplacz, żeby sprawdzić czystość chłodnicy. Gdy jest ona mocno zalepiona owadami, trzeba ją oczyścić. Najlepiej zrobić to agregatem ciśnieniowym, dostępnym w każdej myjni samochodowej. Wskazane jest również użycie detergentu skutecznie rozpuszczającego tłuszcz. Nie wolno natomiast używać szczotek drucianych, które bardzo łatwo mogą uszkodzić delikatne ożebrowanie.

Jaki płyn chłodniczy?
Dobór płynu ustala producent samochodu. W najnowszych autach wyposażonych w chłodnice aluminiowe powinno się stosować płyn na bazie glikolu. Opakowania z takim środkiem z reguły są oznaczone symbolem alu. Głównym parametrem wpływającym na jego przydatność jest odporność na zamarzanie. Stacje ASO zalecają jego wymianę nie rzadziej niż co 2-3 lata. Po tym czasie traci on właściwości antykorozyjne.

Źródło: Krzysztof Koniuszewski "Dmuchać na zimne", AUTO ŚWIAT nr 42 (390), str. 38-39, 16 października 2002