Teoretycznie podróżując samochodem powinniśmy
być wyposażeni w te same najważniejsze
dokumenty, co w kraju.
Aby móc przekroczyć
granice któregoś z państw Unii Europejskiej, a
także Europejskiego Obszaru Gospodarczego
(Norwegia, Islandia i Liechtenstein) nie jest
już nam konieczny paszport – wystarczy dowód
osobisty (zarówno stary - ważny do 31 grudnia
2007 r., jak i nowy). Podobnie, od 1 kwietnia
2007 roku nie musimy posiadać paszportu, aby
wjechać na terytorium Szwajcarii. Należy
zwrócić uwagę, na terminy ważności posiadanych
przez nas dokumentów oraz stan pozwalający
stwierdzić tożsamość osoby. W przypadku
paszportu jego data ważności powinna być
dłuższa niż trzy miesiące od momentu
przekroczenia granicy, w przypadku dowodu
osobistego – pół roku. Jeśli posiadamy
paszport nie zaszkodzi wziąć go ze sobą. A nuż
zdecydujemy w ostatniej chwili zajechać do
jakiegoś kraju, gdzie akurat paszport będzie
wymagany. Jeśli będziemy podróżować z małym
dzieckiem. powinniśmy wyrobić mu jego własny
paszport lub dowód osobisty albo wpisać go do
naszego paszportu.
Z dniem 1 maja 2004 r. nastąpiło również
całkowite zniesienie obowiązku posiadania wiz
przy wyjazdach do państwa UE i EOG -
niezależnie od celu i czasu trwania pobytu.
Należy jednak pamiętać, że na pobyt dłuższy
niż 3 miesiące konieczne jest uzyskanie
stosownego zezwolenia, a w przypadku
niektórych państw formalności trzeba załatwić
jeszcze przed wyjazdem. Obowiązek posiadania
wizy obowiązuje natomiast w większości państw
nie należących do unijnych struktur.
Krajowy dokument prawa jazdy (od lipca
obowiązują już wyłącznie nowy rodzaj) uprawnia
do prowadzenia pojazdu w zdecydowanej
większości państw europejskich (w Albanii
międzynarodowe) i zachowuje ważność do daty
określonej w dokumencie lub przepisami
krajowymi. Jeśli wyjeżdżamy samochodem
pożyczonym powinniśmy posiadać pełnomocnictwo
na jego używanie za granicą. Sprawdzić też
należy, w których krajach obowiązują winietki
opłat drogowych uprawniające do jazdy po
autostradach.
Spore zmiany zaszły odnośnie ubezpieczenia
OC pojazdów. Od 1 maja zielona karta nie
będzie potrzebna w następujących krajach:
państwa Unii Europejskiej, Norwegia, Islandia,
Liechtenstein, Szwajcaria, Chorwacja. Ponadto
nie będzie ona wymagana przy wjeździe na
obszar Wysp Normandzkich, wyspy Man,
Gibraltaru, Wysp Owczych, Monako i San Marino.
Wystarczy posiadać polskie tablice
rejestracyjne, co powinno informować, iż
posiadacz auta ma ważne ubezpieczenie OC.
Podobnie jednak jak w przypadku paszportów,
jeśli posiadamy zieloną kartę, np. dostaliśmy
ją w pakiecie u naszego ubezpieczyciela, to
powinniśmy wziąć ją ze sobą.
Inaczej wygląda trochę sprawa z
ubezpieczeniem zdrowotnym. Osoba opłacająca
składkę zdrowotną w kraju a podróżująca po
krajach UE ma prawo do skorzystania z opieki
medycznej w ramach ubezpieczenia. Udając się
do lekarza poza granicami kraju należy
posiadać dokument potwierdzający fakt
ubezpieczenia – w przypadku wyjazdu
turystycznego będzie to Europejska Karta
Ubezpieczenia Zdrowotnego, która od 1 stycznia
2006 zastępuje formularz E 111. Procedury
związane z wizytą u lekarza zależą już od
bezpośrednio od zasad i organizacji świadczeń.
Możliwa jest konieczność współfinansowania
świadczeń, która następnie zostanie zwrócona w
kraju.
Kolejną ważną kwestią w podróży są
pieniądze. Najlepiej jeśli będziemy mieć ze
sobą dwa rodzaje środków płatniczych, np.
gotówkę, kartę kredytową lub czeki gotówkowe,
których absolutnie nie powinniśmy trzymać
razem. Miejmy też przy sobie numery do banku,
abyśmy mogli w razie potrzeby zastrzec kartę
po jej utracie. Warto też porobić sobie ksero
najważniejszych dokumentów. W razie zgubienia
lub kradzieży oryginałów łatwiej będzie nam
udowodnić swoją tożsamość. Analogicznie jak z
dokumentami, weźmy ze sobą drugi komplet
kluczyków do auta. Oczywiście trzymajmy go w
innym miejscu. Może zdarzyć się, iż to właśnie
dzięki niemu będziemy w stanie kontynuować
jazdę.
Z dniem 1 maja 2004 zniknęły również
granice celne pomiędzy krajami Unii
Europejskiej a Polską. Turyści podróżujący po
krajach Unii nie będą podlegali żadnym
ograniczeniom dotyczącym ilości zakupionych i
przewożonych towarów pod warunkiem, że są one
przeznaczone do użytku osobistego i nie
podlegają odsprzedaży. Pojęcie „do użytku
osobistego” zawiera w sobie przeznaczenie
przewożonych towarów na prezenty, jednakże ich
sprzedaż jest naruszeniem prawa i grozi ich
konfiskatą oraz dodatkową karą. Oto
przykładowe ilości towarów, których przewóz
przez granice jest zgodny z prawem: 800
papierosów (przy wjeździe do Austrii, Danii,
Finlandii, Niemiec, Szwecji, Irlandii i
Wielkiej Brytanii - 200 papierosów), 200
cygar, 1 kg tytoniu, 10 l spirytusu, 20 l wina
ze zwiększoną zawartością alkoholu (np. sherry
lub porto), 90 l wina (w tym do 60 l wina
musującego) i 110 l piwa. Osoby poniżej 17
roku życia nie mogą przewozić wyrobów
alkoholowych ani tytoniowych.
